Thiocodin, 15 mg + 300 mg/10 ml, syrop, 100 ml

kodeina, sulfogwajakol, syrop, kaszel, kaszel suchy

Opis

Thiocodin to produkt leczniczy w postaci syropu używany w leczeniu uciążliwego kaszlu, któremu nie towarzyszy odkrztuszanie wydzieliny.

Smak truskawkowy.

Skład

Substancją czynną leku są kodeiny fosforan półwodny (Codeini phosphas hemihydricus) i sulfogwajakol (Sulfogaiacolum).

10 ml syropu zawiera 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego i 300 mg sulfogwajakolu.

Substancje pomocnicze: sacharoza, glicerol, sodu benzoesan, aromat truskawkowy 502301T, kwas cytrynowy jednowodny, propylu parahydroksybenzoesan, woda oczyszczona.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 do 18 lat: doustnie, w czasie posiłków, 1 miarka (10 ml syropu) trzy razy na dobę, nie częściej niż co 4 do 6 godzin.
Nie zaleca się stosować dawek większych niż zalecane. W celu uzyskania pożądanej skuteczności produktu należy przyjmować odpowiednią ilość płynów w ciągu dnia (co najmniej 2 litry).

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Thiocodin u dzieci w wieku od 12 do 18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego.

Działanie

Lek Thiocodin działa przeciwkaszlowo, hamuje odruch kaszlowy zmniejszając częstość napadów kaszlu (kodeina) oraz wykrztuśnie, ułatwia przemieszczanie się upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych i jej odkrztuszanie (sulfagwajakol).

Wskazania

Lek Thiocodin przeznaczony jest do leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny.

Przeciwwskazania

Kiedy nie należy stosować leku Thiocodin:

• jeśli pacjent ma uczulenie na kodeiny fosforan półwodny, sulfogwajakol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli pacjent ma astmę oskrzelową lub niewydolność oddechową,
• jeśli pacjent jest w stanie śpiączki,
• jeśli pacjent ma mukowiscydozę,
• jeśli pacjent ma rozstrzenie oskrzeli,
• jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu,
• jeśli pacjent jest uzależniony od opioidów,
• jeśli wiadomo, że u pacjenta metabolizm kodeiny do morfiny przebiega bardzo szybko,
• jeśli pacjent odkrztusza wydzielinę,
• jeśli pacjent stosuje aktualnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub stosował takie leki w ciągu ostatnich 14 dni.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• nudności i wymioty, zaparcia, zawroty głowy, uspokojenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• reakcje uczuleniowe (świąd, pokrzywka, wysypka, wypryski skórne),
• nagłe zmiany nastroju (nadmierna radość lub smutek),
• zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli,
• kołatanie serca, spadek ciśnienia tętniczego i omdlenia,
• senność, bóle głowy,
• zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu,
• zmniejszenie apetytu, zaburzenia widzenia i słuchu,
• nadmierna potliwość,
• omamy (spostrzeganie nieistniejących przedmiotów),
• ostry ból brzucha (dotyczy to głównie pacjentów po usunięciu pęcherzyka żółciowego), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, którego objawem mogą być m.in. bóle żołądka (po zażyciu dużych dawek leku).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Lek zawiera sacharozę (rodzaj cukru). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
• 10 ml syropu zawiera 6 g sacharozy. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
• Lek zawiera sodu benzoesan, który powoduje niewielkiego stopnia podrażnienie błon śluzowych.
• Lek zawiera propylu parahydroksybenzoesan i może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
• Lek należy przyjmować doustnie, podczas spożywania posiłków. Należy pić co najmniej 2 litry płynów w ciągu dnia. Ułatwi to odkrztuszanie wydzieliny.
• Jeżeli kaszel nie ustąpi po 3 dniach stosowania leku lub wystąpi wysoka temperatura ciała, wysypka skórna lub ból głowy, należy skontaktować się z lekarzem.
• Nadużywanie leku Thiocodin (tj. stosowanie dłuższe niż zalecane i (lub) w dawkach większych niż zalecane) może prowadzić do uzależnienia.
• W przypadku nadużywania tego leku i nagłym zaprzestaniu jego stosowania mogą wystąpić objawy odstawienne.
• U osób uprawiających sport Thiocodin może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach, stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lek Thiocodin może wchodzić w interarakcję z lekami:

• przeciwlękowymi,
• przeciwdepresyjnymi również w okresie 14 dni po odstawieniu tych leków,
• przeciwhistaminowymi,
• nasennymi,
• cytostatykami,
• opioidowymi lekami przeciwbólowymi,
• rozluźniającymi mięśnie szkieletowe,
• klonidyną,
• lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona,
• metoklopramidem,
• chinidyną,
• antybiotykiem – ryfampicyną,
• zawierającymi alkohol.

Stosowanie leku z jedzeniem i piciem

Nie należy pic alkoholu podczas stosowania tego leku. Alkohol może nasilić działanie kodeiny. Należy wziąć pod uwagę, że alkohol może być składnikiem niektórych pokarmów i leków.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie stosować u kobiet w ciąży. Nie należy przyjmować leku Thiocodin w okresie karmienia piersią.

Wpływ na badania laboratoryjne

U osób uprawiających sport Thiocodin może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Nie zaleca się stosowania leku Thiocodin u młodzieży z zaburzeniami czynności układu oddechowego w leczeniu kaszlu.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn i urządzeń będących w ruchu podczas stosowania tego leku. Może on powodować zawroty głowy i senność, co pogarsza sprawność psychofizyczną, konieczną do wykonywania tych czynności.