Febrisan, proszek musujący o smaku cytrynowym, 5 g, 16 saszetek

fenylefryna, paracetamol, witamina c, saszetki, grypa, infekcja, przeziębienie

Opis

Febrisan to lek przeciw objawom przeziębienia i grypy o smaku cytrynowym.

Skład

Substancjami czynnymi leku są: paracetamol (Paracetamolum), kwas askorbowy (Acidum ascorbicum), fenylefryny chlorowodorek(Phenylephrini hydrochloridum).

1 saszetka (5 g proszku musującego) zawiera:

• Paracetamol – 750 mg
• Kwas askorbowy (witamina C) – 60 mg
• Fenylefryny chlorowodorek – 10 mg

Substancje pomocnicze: sacharoza, kwas cytrynowy bezwodny, aspartam, żółcień chinolinowa 70 (E 104), aromat proszkowy naturalny cytrynowy 213 841, aromat Contramarum (Contramarum Trockenaroma 201 227), sodu wodorowęglan.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zwykle stosowana dawka przez dorosłych i młodzież w wieku powyżej 12 lat to 1 saszetka co 4-6 godzin.

• Nie stosować więcej niż 4 saszetki na dobę.
• Przed zażyciem proszek należy rozpuścić w szklance gorącej wody.

Działanie

Lek Febrisan zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, fenylefrynę i kwas askorbowy (witaminę C).

• Paracetamol działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo.
• Fenylefryna zmniejsza przekrwienie i obrzęk błon śluzowych nosa, udrożniając przewody nosowe.
• Kwas askorbowy pokrywa zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C występujące podczas przeziębienia i grypy.

Wskazania

Febrisan stosuje się w krótkotrwałym leczeniu objawów przeziębienia i grypy takich jak:

• gorączka,
• dreszcze,
• bóle głowy,
• bóle mięśniowe,
• bóle gardła,
• katar,
• bóle zatok.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Febrisan:

• Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na którykolwiek składnik leku.
• Jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie tętnicze, tętniaki, nadczynność tarczycy, choroby serca, ciężka niewydolność nerek, niewydolność wątroby, cukrzyca, wrodzony niedobór enzymu: dehydrogenazy glukozo-6-fosfbranowej, fenyloketonuria.
• W przypadku leczenia inhibitorami MAO oraz w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu.
• W przypadku choroby alkoholowej.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Febrisan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Opisane poniżej działania niepożądane wynikają z właściwości poszczególnych substancji czynnych.

W pojedynczych przypadkach mogą wystąpić:

• pokrzywka, wysypka, rumień, obrzęk naczynioruchowy,
• napad astmy oskrzelowej,
• obniżenie ciśnienia tętniczego aż do objawów wstrząsu,
• nudności, wymioty,
• objawy uszkodzenia wątroby, niewydolność wątroby,
• bóle i zawroty głowy,
• niewielkie podwyższenie ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca,
• neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili),
• trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi),
• agranulocytoza (brak granulocytów we krwi),
• kolka nerkowa,
• martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek, kamica moczowa, zaburzenia w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Febrisan mogą wystąpić inne działania niepożądane.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Stosowanie leku u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkohol oraz głodzonych stwarza ryzyko uszkodzenia wątroby.
• Ze względu na ryzyko przedawkowania nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol.
• Lek zawiera sacharozę (cukier). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
• Lek zawiera źródło fenyloalaniny (aspartam). Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu.
• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach, stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Oddziaływanie leku Febrisan z innymi lekami wynika z oddziaływania substancji czynnych wchodzących w skład leku.

Paracetamol – niektóre interakcje:

• Nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny.
• Podawanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. ibuprofen) nasila ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek.
• Stosowanie z lekami przyspieszającymi metabolizm paracetamolu w wątrobie (ryfampicyna, niektóre leki nasenne i przeciwpadaczkowe) zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.
• Podawany z inhibitorami MAO oraz w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu może wywołać stany pobudzenia i wysoką gorączkę.
• Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstania toksycznego metabolitu wywołującego martwicę komórek wątrobowych, co w następstwie może prowadzić do niewydolności wątroby.

Fenylefryna – niektóre interakcje:

• Indometacyna, beta-adrenolityki (np. propranolol) lub metyldopa stosowane jednocześnie z fenylefryną mogą spowodować przełom nadciśnieniowy (gwałtowne zwiększenie ciśnienia krwi, stanowiące zagrożenie życia).
• Fenylefryna może osłabiać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie krwi) beta-adrenolityków i leków przeciwnadciśnieniowych, metyldopy, rezerpiny.
• Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą osłabiać działanie fenylefryny.

Kwas askorbowy (witamina C)

• W większych dawkach może fałszować wyniki niektórych badań laboratoryjnych wykonywanych metodami oksydoredukcyjnymi (m.in. oznaczanie stężenia glukozy lub kreatyniny we krwi i moczu).

Stosowanie leku z jedzeniem i piciem

Nie łączyć leku z alkoholem.

Ciąża i karmienie piersią

Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych.