Migea, 200 mg, tabletki, 4 szt.

tabletka, ból, migrena

Opis

Produkt leczniczy Migea to lek dla dorosłych, który stosuje się w ostrym napadzie migreny (pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy). Migea zawiera kwas tolfenamowy – niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Migea lek ma postać kapsułek i jest dostępny bez recepty.

Skład

Substancją czynną leku jest kwas tolfenamowy (Acidum tolfenamicum).

1 tabletka zawiera 200 mg kwasu tolfenamowego.

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), makrogol 6000,
kwas alginowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran.

Dawkowanie

Lek Migea należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Maksymalna dawka dobowa leku: 2 tabletki (400 mg)

Dorośli i osoby w podeszłym wieku: 1 tabletka (200 mg) po wystąpieniu pierwszych objawów ostrego napadu migreny. Jeśli nie nastąpi poprawa, dawkę tę można powtórzyć po upływie 1 do 2 godzin.

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą.

W razie przyjęcia większej dawki leku na migrenę Migea niż zalecana, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Działanie

Lek Migea na bóle migrenowe zawiera kwas tolfenamowy, lek z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Kwas tolfenamowy wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe.

Wskazania

Lek Migea stosuje się w przypadku ostrego napadu migreny.

Co to jest migrena?
Migrena jest to zespół objawów, którym towarzyszy pulsujący, umiarkowany lub silny ból głowy z jednej strony (ból głowy w skroniach i w okolicy oka) który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Mogą mu towarzyszyć inne objawy: nudności, wymioty i nadwrażliwość na światło, dźwięk i zapach. Migrenowy ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób (10-20%), na krótko przed wystąpieniem bólu głowy, może pojawić się migrena z aurą (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku na migrenę Migea:

U osób uczulonych na kwas tolfenamowy lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku z grupy NLPZ;
Jeśli pacjent ma astmę;
Jeśli w przeszłości zażycie leku Migea lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych NLPZ, np. ibuprofenu lub salicylanów (np. kwasu acetylosalicylowego) wywołało napad astmy, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy lub ostre zapalenie błony śluzowej nosa;
U osób z ciężką niewydolność serca, nerek, wątroby;
Jeśli pacjent ma krwawienie z przewodu pokarmowego, z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienie;
Jeśli u pacjenta stwierdzono obecnie lub w przeszłości chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy;
U osób, u których występowało w przeszłości krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja wrzodu, również spowodowane stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
Jeśli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży;
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Migea na ostry napad migreny może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ryzyko działań niepożądanych jest większe u osób w podeszłym wieku. Ryzyko to zwiększa się dodatkowo u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca.

Należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem jeśli podczas stosowania leku Migea wystąpi:krwawienie z przewodu pokarmowego; wysypka i (lub) zmiany w obrębie błon śluzowych; inne objawy uczulenia.

Bardzo często występujące działania niepożądane (u 1 na 10 osób lub częściej): biegunka; nudności.

Często występujące działania niepożądane (rzadziej, niż u 1 na 10 osób):niestrawność, wymioty, ból brzucha, pokrzywka, wysypka, odczucie pieczenia podczas oddawania moczu, cytrynowe zabarwienie moczu, ból głowy, zawroty głowy, uczucie zmęczenia, zaburzenia czynności wątroby.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (rzadziej, niż u 1 na 100 osób): wzdęcia, uczucie pełności, utrata apetytu, zaparcie, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększenie stężenia azotu mocznika we krwi, nasilone pocenie się, mrowienie, dezorientacja, zaczerwienienie twarzy, zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), zmniejszona liczba pewnego rodzaju krwinek białych – granulocytów (granulocytopenia), zmniejszona liczba krwinek białych (leukopenia), zwiększona liczba tzw. granulocytów kwasochłonnych (eozynofilia), niedokrwistość.

Rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej, niż u 1 na 1000 osób): bezsenność, niepokój, drżenie, szumy uszne, skurcz oskrzeli, napady astmy, duszność.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej, niż u 1 na 10 000 osób): obrzęki, niewydolność serca, wrzód żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, zaostrzenie zapalenia jelit i choroby Leśniowskiego-Crohna, smoliste stolce i krwawe wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zmiany pęcherzowe, nadwrażliwość na światło, bezmocz, krwiomocz, ból nerki, częstomocz, euforia, przeczulica, niedoczulica, depresja, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, alergiczne śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki płucne z eozynofilią, zwłóknienie płuc, krwioplucie, toksyczne zapalenie wątroby, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.

Częstotliwość nieznana: zaburzenia widzenia, zapalenie nerwu ocznego, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, żółtaczka, niedobór pewnego rodzaju krwinek białych, niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksja, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół mocznicowy i niewydolność nerek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Nie należy łączyć tego leku przeciwzapalnego z innymi lekami z grupy NLPZ.

Nie należy stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia migreny niż zalecane.

Stosowanie leku przeciwzapalnego należy omówić z lekarzem jeśli u pacjenta w przeszłości występowały zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby, nadciśnienie tętnicze i/lub zaburzona czynność serca, zaburzenia krzepnięcia lub choroby naczyń krwionośnych.

Stosowanie leku NLPZ na migrenowe i klasterowe bóle głowy oraz migrenę z aurą może wiązać się ze śródmiąższowym zapaleniem nerek, zespołem nerczycowym.

Picie alkoholu i palenie zwiększają ryzyko wystąpienia pewnych działań niepożądanych.

Podczas stosowania tego leku na migrenę skóra może być bardziej wrażliwa na działanie promieni słonecznych.

Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych lub przeciwzapalnych może wiązać się z wystąpieniem nasilonego bólu głowy.

Stosowanie produktu leczniczego Migea należy przerwać gdy pojawią się: krwawienia z przewodu pokarmowego, wysypka i/lub zmiany w obrębie błon śluzowych lub inne objawy uczulenia.

Lek na migrenę Migea zawiera sód.

Lek Migea należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci w temperaturze poniżej 25ºC.

Stosowanie innych leków

Przed zastosowaniem leku Migea na migrenę należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować w przyszłości, takich jak inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne i inne leki stosowane w leczeniu migreny, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Lek na migrenę Migea może wchodzić w interakcje z takimi lekami, jak: metotreksat; cyklosporyna; takrolimus; lit; kortykosteroidy; inne leki przeciwbólowe; inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) lub salicylany (np. kwas acetylosalicylowy); leki moczopędne; leki przeciwnadciśnieniowe; antybiotyki z grupy chinolonów; leki przeciwzakrzepowe; leki przeciwpłytkowe; leki przeciwdepresyjne; glikozydy naparstnicy; leki przeciwpadaczkowe; doustne leki przeciwcukrzycowe; leki zobojętniające sok żołądkowy, zawierające wodorotlenek glinu; mifepryston; zydowudyna.

Stosowanie leku z jedzeniem i piciem

Tabletki leku na migrenę Migea można przyjmować niezależnie od posiłków.

Podczas stosowania leku Migea nie należy pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Migea w leczeniu migreny.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Migea, można stosować w I i II trymestrze ciąży jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.

Stosowanie leku Migea na migrenowe bóle głowy w III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Wpływ na badania laboratoryjne

Stosowanie leku Migea na migrenowy ból głowy może powodować (rzadziej niż u 1 na 100 osób): zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; zwiększenie stężenia azotu mocznika we krwi; zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość); zmniejszenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych – granulocytów (granulocytopenia); zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia); zwiększenie liczby tzw. granulocytów kwasochłonnych (eozynofilia); niedokrwistość.

Wpływ na płodność

Kwas tolfenamowy może utrudniać zajście w ciążę. Jeżeli pacjentka planuje ciążę lub ma trudności z zajściem w ciążę, powinna porozumieć się z lekarzem przed zastowowanie tego leku na ból błowy z grupy NLPZ.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Leku Migea na migrenowe, uporczywe bóle głowy nie należy stosować u osób poniżej 18 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Nie obserwowano wpływu leku Migea na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jednak u pacjenta wystąpią zawroty głowy, senność, uczucie zmęczenia lub zaburzenia widzenia, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.